Dit lieve poesje hiernaast ben ik, Noa. Hier was ik 2½ maand oud. Inmiddels ben ik alweer een volwassen kat met mijn geheel eigen wil en karakter. Er woont nog iemand in mijn huis, ze heet Angélika. Angélika denkt dat ze mijn baasje is. Natuurlijk is het gewoon andersom :-) Mijn "baasje" (voor het gemak noem ik haar even zo) zegt dat ik een poes ben met een gebruiksaanwijzing. Geen flauw idee waar ze het over heeft hoor... Ik hou er gewoon niet van als er vreemde mensen zomaar aan me gaan zitten. Ik wil eerst de vreemde mensen observeren en als ik dan naar hun toe kom mogen ze me eventueel aaien. Anders blaas ik gewoon even naar de vreemde mensen.

Verder zijn alle pennen die hier in huis zijn van mij. Als mijn "baasje" wat wil opschrijven ga ik ernaast zitten en geef met mijn pootje een tik tegen de pen aan. Zo krijg ik steeds meer pennen in mijn bezit en die verstop ik dan overal in het huis. Ook liggen er overal speelgoedmuizen verstopt, want die vind ik ook erg leuk.

Mijn favoriete spelletje is om als mijn "baasje" wil gaan slapen en ik bij haar op de kamer moet (omdat ik anders zelf op onderzoek uitga en dat vind ze niet zo leuk) om dan naar beneden te rennen en op de mat te gaan zitten. Dan wacht ik tot ze komt en dan draagt ze me naar boven en legt ze me op bed. Stiekem hou ik wel van die aandacht. Als Angélika 's ochtends weer wakker wordt (als het te lang duurt maak ik haar wel wakker) dan bedank ik haar ook uitgebreid en geef haar kopjes terwijl ik heel hard spin.

Sinds kort woon ik met mijn "baasje" in een eigen flatje. Daar mag ik gewoon mijn eigen gang gaan en is het hele huis van mij! Omdat ik vaak alleen was heb ik er sinds 30 juni 2005 ook een maatje bij: Dizzy. Als je meer over hem wilt lezen kun je naar Dizzy's site gaan. Eerst moest ik wel een beetje wennen aan Dizzy, maar als hij rustig is dan vind ik hem best lief.